Pełne imie: Michel Platini

Michel François Platini (ur. 21 czerwca 1955 w Jouf), francuski piłkarz, trener i działacz sportowy. Uważany za jednego z najlepszych i najbardziej wszechstronnych piłkarzy w historii. Był zawodnikiem m.in. AS Nancy, AS Saint-Etienne oraz przez pięć lat Juventusu Turyn, z którym w tym czasie zdobył dwa mistrzostwa Włoch, Puchar Mistrzów, Puchar UEFA i Puchar Interkontynentalny oraz - indywidualnie - trzykrotnie Złotą Piłkę dla najlepszego piłkarza Europy. Z reprezentacją Francji, w której barwach rozegrał 72 mecze, brał udział w trzech turniejach o mistrzostwo świata oraz - w 1984 roku - triumfował w mistrzostwach Europy (został także królem strzelców tej imprezy). W latach 1988-1992 był selekcjonerem drużyny narodowej. Od połowy lat 90. zasiada we władzach UEFA. Od 26 stycznia 2007 roku jest prezydentem tej organizacji.

Piłkarską karierę zaczynał w lokalnych klubach Quiestede i Jouf. Przełomem w jego karierze było przejście w wieku osiemnastu lat do AS Nancy, z którym w 1978 roku zdobył swoje pierwsze cenne trofeum – Puchar kraju. Rok później grał już w AS Saint-Etienne, który na początku lat 80., także dzięki Platiniemu, odnosił swoje największe sukcesy. To z Saint-Etienne Michel wywalczył swój jedyny tytuł mistrza Francji (w 1981 roku).

Po udanym Mundialu 1982 (Francja przegrała w meczu o trzecie miejsce z Polską) o Platiniego upomniał się Juventus Turyn, przeżywający wówczas pod wodzą Giovanniego Trapattoniego okres piłkarskiego rozkwitu. Przez kolejnych pięć lat (w tym trzy wraz z Polakiem Zbigniewem Bońkiem) stanowił o ofensywnym obliczu drużyny, z którą zdobył wszystkie najważniejsze europejskie trofea. W połowie lat 80. był liderem reprezentacji Francji, która w 1984 roku wywalczyła swój pierwszy tytuł mistrza Europy. Platini zakończył swoją piłkarską karierę w 1987 roku, w wieku trzydziestu dwóch lat.